Hallo allemaal!

Dus, ik wilde vandaag vroeg naar bed gaan, maar gezien het ondertussen eigenlijk al morgen is en ik deze blog nog moet schrijven, is dat duidelijk niet zo goed gelukt.

Nadat ik mijn blog van gisteren had geschreven, besefte ik plots dat ik mijn huiswerk nog moest maken. Het was maar een oefening, maar om twee uur ’s nachts is elk aantal oefeningen te veel. Maar hé, ik ben een diehard dus we maken ons huiswerk altijd. Ik wil Maria ook niet teleurstellen door het niet te maken. En daarna ben ik naar bed gegaan.

Natuurlijk was het resultaat in de ochtend niet zo geweldig. Ik was geen vampier, maar een zombie toen ik opstond en dat ben ik heel de ochtend nog geweest. Maar hé, het was het absoluut waard. Ik heb nog lang nagenoten van de musical en dat doe ik nu nog steeds eigenlijk.

Gelukkig zijn de leerkrachten hier zo geweldig. Toen ik Maria vertelde over gisteren en dat ik maar een korte nacht had gehad, zei ze meteen dat we dan wel een film konden kijken omdat dat minder actie van mijn kant vereist en je er ook veel uit leert. Geweldig toch! We hebben eerst een aantal teksten gelezen over regio’s/steden in Rusland die allemaal heel mooie plaatsen lijken te zijn. Zeker waard om eens te bezoeken. Daarna hebben we nog een krantenartikel gelezen en ook het verhaal ‘Een Kaukasische Gevangene’ van Tolstoj, dus dat was ook leuk.

En toen had ik pauze en Miriam bevond zich op dat moment net in de gang, dus hebben we nog wat nagepraat over gisteren. Dan zijn Will en Camille er ook nog komen bijstaan. We hebben over veel dingen gepraat, maar op de een of andere manier slaagden we er altijd weer in om een verwijzing naar vampiers ertussen te krijgen. Een voorbeeld: Will zei dat als ze afspreken met vrienden het wel gebeurt dat ze naar elkaar bellen om te zeggen welke weg op dat moment de snelste is en welke je best kan vermijden. Dus ik merkte op dat een helikopter handig zou zijn omdat je dan niet in de file moet staan. En toen: Het zou nog beter zijn om een vampier te zijn, want dan kan je in een vleermuis veranderen, vliegen naar waar je moet zijn en je hebt geen parkeerprobleem voor je helikopter. Wat natuurlijk leidde tot grote hilariteit. Het was echt grappig op dat moment. En dan waren er nog meer verwijzingen naar doodskisten en vampiers en dat soort dingen. Het was gewoon heel grappig.

En toen was het tijd voor de tweede helft van mijn les, wat niet verbazingwekkend was gezien ik al bijna een half uur pauze had gekregen. Volgens mij had Maria echt medelijden met mij, terwijl ik dit toch echt wel mezelf heb aangedaan. We hebben dan inderdaad een film gekeken. Ik ken de titel niet, maar hij was echt heel grappig. Het ging over een ontwerper die werkte aan een tijdmachine. Hij opent een poort naar de tijd van Ivan de Verschrikkelijke. In de tijd van de ontwerper woont iemand die heel erg op Ivan de Verschrikkelijke lijkt. Zoals je al kan raden, komen ze in elkaars tijd terecht en dan sluit de poort en gaat een onderdeel van de machine stuk. De ontwerper moet dus eerst dat nieuwe stuk gaan kopen voor hij de machine kan repareren en de poort weer kan openen. Uiteindelijk, na een hoop hilariteit in beide tijden, lukt dat en komen beide heren weer in hun eigen tijd terecht waarna het allemaal een droom blijkt te zijn. Het was echt een hilarische film.

Dan heeft Maria mijn huiswerk nagekeken. Ik had het goed gedaan, maar ik had een aantal stomme fouten gemaakt, zoals een ‘jij-vorm’ waar een ‘hij-vorm’ moest en zo, maar het draaide om het aspect en dat had ik wel op een na allemaal goed. Ik denk dat de domme fouten aan het late uur en de opwinding na de musical lagen. Maria was ook zo lief om me vandaag geen huiswerk te geven. Waarom zijn Russische leraren in Rusland veel liever dan die in België? Ik kan natuurlijk enkel voor de twee Russen spreken die ik heb gehad, maar toch.

En dan ben ik terug naar huis gegaan. Ik wilde nog iets gaan bezoeken eigenlijk, maar ik was nogal moe en had weinig energie en toen ik thuiskwam, zaten Tom en Kasper in de keuken te babbelen en ik heb me dan bij hen gevoegd. Nadien is Camille er ook nog bij komen zitten. Kasper moest dan naar de les, maar wij drieën hebben nog een hele tijd zitten kletsen en toen was het eigenlijk al te laat om nog iets te gaan bezoeken. Maar voor dit soort dingen vind ik het niet erg om een bezoekje te laten. Het was zo gezellig. En het feit dat er nog zoveel dingen op mijn lijstje staan die ik wil zien, geeft me veel redenen om heel snel terug te komen.

En toen was het tijd om naar het stadscentrum te trekken voor mijn laatste privésessie met Sasha. Het was geweldig weer, dus we zijn eerst de Kerk van de Verlosser op het Bloed gaan bezoeken. Uiteindelijk bleek dat enkele Russische studenten een korting kregen en ik zou 250 roebel moeten betalen. Sasha zei dat de kerk vanbinnen heel erg mooi was, maar niet om 250 roebel voor te betalen (ook al is dat nog steeds niet heel veel). Ze heeft dan uiteindelijk een ticket gekocht met haar studentenkaart, omdat het dan gratis was en omdat zij de kerk al zo vaak vanbinnen had gezien, heeft zij buiten gewacht zodat ik gratig kon gaan kijken. Geweldig toch.

De kerk is echt heel indrukwekkend om te zien. De binnenkant is een en al mozaïek. Echt heel erg mooi en indrukwekkend. Iemand daar moet heel veel geduld gehad hebben om dat te maken, maar gelukkig was hij dat want het resultaat is echt geweldig. Het was het echt waard om nul roebel voor te betalen :p

En dan zijn we naar de Neva gewandeld. Binnenkort (of deze avond al) is er een parade op de Neva en er lagen dus oorlogsschepen. Uiteindelijk bleken het slechts twee schepen en een duikboot te zijn. Het was wel mooi om te zien, maar het was wel jammer dat er niet meer schepen lagen. We hadden wel geluk om de crews te zien oefenen voor de parade. Ze stonden op het dek helemaal in uniform. De crew van de duikboot stond bovenop de duikboot natuurlijk, wat tot de grap leidde dat het wel wat weg had van een kermiskraam waarbij je vijf ballen krijgt: Als je ze allemaal omver kan gooien, mag je een prijs uitkiezen. Het zag er echt wel een beetje zo uit.

Dan hebben we nog wat meer gewandeld, richting Isaakkathedraal. Ik wilde de toren wel beklimmen, maar de rij aan de kassa was behoorlijk lang, dus heb ik dat toch maar niet gedaan. Het is een van de redenen dat ik snel terug moet komen.

En dan zijn we iets gaan drinken. Het was een beetje raar, want we moesten erg lang wachten op ons drinken. Het leek wel alsof ze onze gedachten konden lezen, want net nadat Sasha had gezegd dat het wel heel lang duurde, kwam de ober net onze drankjes brengen. En dan konden ze plots de rekening niet snel genoeg brengen. En toen die er nog geen twee minuten lag, kwam de ober al kijken of we er al geld hadden bijgelegd. Dat hadden we niet, we waren nog aan het drinken verdorie. Ik geef mijn geld niet eerder af dan nodig is. De arme man heeft nog een aantal uren kunnen wachten voor hij zijn geld dan eindelijk kreeg.

Kasper is er dan later ook nog bij komen zitten en we hebben gewoon nog wat zitten praten en gelachen en zo.

Man, ik hou zoveel van deze stad. Ze heeft nu definitief Moskou van de eerste plaats af gestoten en hoe langer ik hier ben, hoe groter het verschil wordt. Ik heb een geweldige tijd gehad in Moskou, het was geweldig, maar dit is nog zoveel beter en dat wil echt heel veel zeggen. Sint-Petersburg is gewoon een fantastische stad. Ik vind het hier geweldig. Weet je, in Moskou heb ik vooral heel veel geluk gehad met de groep waarin ik terecht ben gekomen en de stad heeft iets, is ook schitterend, maar ik zou er bijvoorbeeld niet kunnen wonen (wat ik altijd al gezegd heb). Sint-Petersburg is gewoon nog zoveel beter. Het is een aangenamere, warmere stad en de dingen die zo geweldig waren in Moskou heb ik hier net zo goed. Ik ben gewoon nog doller op deze stad.

Op weg naar huis zijn Kasper en ik nog in de supermarket geweest om eten te kopen (om iets voor twaalf naar de supermarkt gaan, geweldig toch). Je moet toch ook echt een student zijn in een obshezjite om op een onmogelijk uur als half een ’s nachts je avondeten te eten. Gelukkig heb ik morgen geen les om negen uur ’s ochtends, dus ik kan iets langer slapen. Ik kan het wel gebruiken.

Maar hé, zoals ik al herhaaldelijk gezegd heb, is het het echt waard. Het is ook niet simpelweg enkel van deze ene korte nacht dat ik zo moe ben. Ik merk al een aantal dagen dat ik niet volledig uitgerust raak. Onze dagen hier zijn ook zo vol. Er is les, excursies, privésessies, de stad bezoeken in je vrije tijd, veel Russisch spreken wat vooral de eerste dagen heel vermoeiend was en heel veel rondwandelen. Ik dacht echt dat je voeten gewend raakten aan veel wandelen, maar blijkbaar doen ze dat niet of toch niet aan zoveel wandelen als hier. Als ik een voet verzet, doen mijn voeten al pijn nu. Maar, we blijven doorgaan. Ik slaap wel als ik terug thuis ben. Ik wil alles uit deze reis halen wat ik eruit kan halen en als dat betekent dat ik mezelf wat moet pushen om door te blijven gaan dan is dat maar zo. Het is heel jammer dat ik moe ben, maar ik ben verdomme in Sint-Petersburg. Geef me een goede reden om mijn tijd te verdoen aan meer te slapen dan ik strikt nodig heb om door te kunnen blijven gaan?

Morgen heb ik mijn laatste vier uur les, om een uur. Het is zo triest, ik vind deze lessen zo leuk en de tijd is voorbij gevlogen. Het is zo raar. Het feit dat we hier zoveel te doen hebben, is waarschijnlijk wel de reden. Na de les gaan we allemaal nog samen op stap, iets eten. We weten nog niet waar en wanneer, maar zolang we gsm’s hebben, maakt dat niet echt uit, toch!

En dan is er nog een ding dat ik moet zeggen voor ik ga slapen en dat is: Het weer was geweldig vandaag. Het was erg zonnig en heet. Dus, het weer is weer geweldig geworden. Zoals het hoort!

En dat is het voor vandaag!

Doei!